میتوان حتی در کنار گوته آلمانی ، به فرهنگ ایران عزیز افتخار کرد.

گوته سروده است:
ای حافظ ،سخن تو همچون ابدیت بزرگ است،زیرا آن را آغاز و انجامی نیست.....
اگر روز ی دنیا به سر آید،ای حافظ آسمانی،آرزو دارم که تنها با تو باشم و در کنار تو باشم.همراه تو باده نوشم و چون تو عشق ورزم،زیرا این افتخار زندگی من و مایه ی حیات من است



حافظ در سال 1325 میلادی در شیراز و گوته در سال 1749 در فرانکفورت آلمان در فاصله تقریبا 420 سال از هم متولد شدند.
انتشار ترجمه ديوان حافظ در سال هزار و هشتصد و دوازده ميلادي به زبان آلماني و مطالعه آن توسط گوته، بزرگترين شاعر آلماني، سلسله‌اي از تفكرات و احساسات نهفته اين انديشمند برجسته را آنچنان برانگيخت كه در سن هفتاد و پنج سالگي سالگي تصميم به يادگيري زبان و خط فارسي گرفت.
در عکس پایین می تونید تمرینات یادگیری زبان فارسی گوته رو ببینید.









































ديوان حافظ را نخستين بار «يوزف فون هامر- پورگشتال»، دانشمند و محقق و مترجم مشهور اتريشی، به‌طور کامل به‌زبان آلمانی ترجمه کرد و در دو مجلد به‌سال‌های ۱۸۱۲ و ۱۸۱۳ منتشر کرد.
آشنايي گوته با حافظ در سال 1814م ، يعني در 63 سالگي او از طريق ترجمه ي خاور شناس اتريشي «فون هامرپور گشتال» صورت گرفت.

گوته از حافظ به عنوان استاد معنوي خويش نام مي‌برد و با الهام از او «دیوان شرقی- غربی» خويش را مي‌نگارد.
اشعار موجود در حافظ نامه يعني بخش دوم از دوازده بخش منظوم ديوان شرقي – غربي نشان دهنده آن است که گوته چه سان شيفته ي حافظ بود و چه اندازه براي اين شاعر بزرگ ارج و اعتبار قائل مي شد. در شعري با عنوان « بيکرانه» از همين بخش چنين مي خوانيم:
تو بزرگي ؛ چه ، تو را نقطه ي پاياني نيست / بي سرآغازي نيز ، قرعه فال به نام تو زدند. / شعر تو دوارست ، همچنان ستاره سيارست ، / مطلع و مقطع آن يکسان ست / و آنچه در فاصله اين دو همي هست عيان / عين آنست که در اول و در پايان ست.

یکی از دوستان موفق شد نسخه آلمانی دیوان شرقی - غربی را با زحمت زیاد ، پیدا کرده که در زیر چند تا از اشعارش رو در قسمت  { حافظ نامه } می بینید.
همانطور که می بینید این دیوان 12 قسمت دارد

Johann Wolfgang Goethe
West-östlicher Divan
________________________________________
Inhalt:
Buch des Sängers
Buch Hafis
Buch der Liebe
Buch der Betrachtungen
Buch des Unmuts
Buch der Sprüche
Buch des Timur
Buch Suleika
Das Schenkenbuch
Buch der Parabeln
Buch des Parsen
Buch des Paradieses

که قسمت دومش حافظ نامه است:
Hafis Nameh: Buch Hafis
Sei das Wort die Braut genannt,
Bräutigam der Geist;
Diese Hochzeit hat gekannt,
Wer Hafisen preist.

Dichter

Mohammed Schemseddin, sage,
Warum hat dein Volk, das hehre,
Hafis dich genannt?
Hafis